Archive for month: kwiecień, 2013

Jak przystało na jubileusz, wydarzenie to miało bardzo uroczysty charakter, o co zadbały organizatorki konkursu – panie Jolanta Wojdalska i Agnieszka Sysiak.

Uczestnicy konkursu to wyłonieni w etapie szkolnym uczniowie klas IV – VI, po trzy osoby z każdej szkoły w Gminie Nieporęt. W finale mieli oni do rozwiązania test, składający się z 60 zadań ( 45 opracowanych wcześniej i 15 zadań „niespodzianek”). Po konkursowych zmaganiach czekała na nich niespodzianka – różnego rodzaju eksperymenty i doświadczenia przyrodnicze. W tym czasie prace konkursowe zostały sprawdzone przez komisję, w której skład weszły panie uczące przyrody w poszczególnych szkołach.

Dalszą część uroczystości poprowadziła dyrektor Agnieszka Powała. Powitała przybyłych gości: Wójta Gminy Nieporęt – Sławomira Macieja Mazura, Dyrektor Gminnego Zespołu Oświaty – Henrykę Galas, Wiceprzewodniczącego Rady Gminy – Mariana Oszczyka, kierownika Działu Ochrony Środowiska – Dariusza Wróbla oraz leśniczego – Gerarda Hoję. Wszyscy zgromadzeni mieli okazję obejrzeć program artystyczny pt. „Jaś Śmiecialski” w wykonaniu uczniów klas IA i IC. Po tym nastąpił wyczekiwany z niecierpliwością moment
ogłoszenia wyników konkursu oraz wręczenia nagród i dyplomów.

Tytuł Laureata zdobyli:

Mateusz Skierczyński – SP Józefów – 56 pkt.
Klaudia Komoniewska – SP Wólka Radzymińska – 56 pkt.
Michał Sobieski – SP Józefów – 56 pkt.
Julia Marzec – SP Białobrzegi – 55 pkt.
Julia Kostro – SP Wólka Radzymińska – 55 pkt.
Katarzyna Kopecka – SP Białobrzegi – 54 pkt.
Mariusz Markiewicz – SP Nieporęt – 53 pkt.(+ 6 w dogrywce)

Tytuł Finalisty zdobyli:

Piotr Strzemieczny-SP Józefów-53 pkt.(+ 5 w dogrywce), Jakub Zając-SP
Nieporęt-52 pkt.,
Katarzyna Szaturska-SP Wólka Radzymińska-50 pkt., Paulina Wróbel-SP
Białobrzegi-50pkt.,
Maria Wróbel-SP Izabelin-50 pkt., Michał Słowik-SP Nieporęt-49 pkt., Julia
Gołota-SP Izabelin-48 pkt., Aleksandra Kempfi-SP Izabelin-48 pkt.

Nagrody w konkursie plastycznym dla klas 0 – III otrzymali:

1. Wiktoria Balcerzak – SP Józefów
2. Małgorzata Elmer – SP Józefów
3. Kinga Kalata – SP Wólka Radzymińska

Wyróżnienia:

Joanna Aniołkowska – SP Nieporęt
Mikołaj Pisarski – SP Izabelin

X edycja Gminnego Konkursu Przyrodniczego zakończyła się niespodziankami przygotowanymi przez dyrektor, Agnieszkę Powała. Na pamiątkę tego ważnego wydarzenia każda szkoła otrzymała sadzonkę drzewa liściastego. Ponadto został doceniony trud i wysiłek osób współorganizujących to ważne przedsięwzięcie – wręczono im sadzonki roślin iglastych. Ostatnim punktem obchodów był tort – niespodzianka.

Organizatorzy konkursu serdecznie dziękują:
– Wójtowi Gminy Sławomirowi Maciejowi Mazurowi za wsparcie i honorowy patronat,
– Dyrektor Gminnego Zespołu Oświaty Henryce Galas za wsparcie i 10-letnią współpracę,
– Wiceprzewodniczącemu Rady Gminy Marianowi Oszczykowi za wsparcie i 10-letnią współpracę
– Kierownikowi Działu Ochrony Środowiska Dariuszowi Wróblowi za bardzo dobrą współpracę,
– leśniczemu Gerardowi Hoja za 10-letnią pomoc w organizacji,
– nauczycielkom przyrody Marlenie Kujawie, Marii Markiewicz, Alinie Zalewskiej, Jolancie Wojdalskiej, Monice Wysockiej (w zastępstwie za Iwonę Zubel),
– Państwu Marcie i Mariuszowi Kawka za dostarczenie roślin, które stanowiły piękną, żywą oprawę jubileuszu,
– Dorocie Malinowskiej i Magdzie Iwanowskiej za przygotowanie eksperymentów i doświadczeń przyrodniczych,
– Monice Modelewskiej – Maślance i Wioletcie Kunkel za przygotowanie części artystycznej,
– Paulinie Nowaczyk – Pisarskiej, Urszuli Ciosek i Izabeli Szeląg za wykonanie dekoracji,
– za 10-letnią współpracę i organizację Pani Agnieszce Sysiak oraz wszystkim osobom, które od lat współpracują przy jego organizacji.

Szczególne podziękowania składamy dyrektor Agnieszce Powała.

J. Wojdalska

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć

Jako to zawżdy bywało,
gdy się rycerzem stawało,
Turniej Rycerski się urządzało.
Takoż i tego Roku Pańskiego 2013
Dnia Onego kwietnia 18, na godzinę 17.00
Do SP w Izabelinie, ul. Szkolna 1
pokornie o przybycie

Waszmość:
Zuchy i Zuchenki z 14 GZ „ Tropiciele przyrody”
z drużynowym dh. Tomaszem Zarembą
Drużynową ,,Tropków” dh. Katarzynę Załęską
Dyrektora Szkoły w Izabelinie Panią Wandę Biłas
Przedstawiciela Wspólnoty Drużyn Grunwaldzkich na Chorągiew Stołeczną ZHP pwd. Mariannę Irek
Komendanta Hufca Zalew hm. Teresę Pękalską
Komendanta Szczepu Nieporęt dh. Anetę Sieczka
Rodziców Zuchów i Harcerzy

Harcerze z 14 DH „Puszcza”
proszą

Gdy zebrali się już zaproszeni goście, rozległy się fanfary. Nasi Heroldowie, a byli nimi dh. Marzena i dh. Aneta, przedstawiły szczegóły turnieju i zabrały nas w historyczną przygodę. Przenieśliśmy się w odległe czasy; czasy królów, prawdziwych rycerzy, którzy przechadzali się po ulicach, dam, które można było spotkać na każdym kroku, a także zamków, wielkich bitew, polowań, balów, uczt no i oczywiście rycerskich turniejów. Wyobraziliśmy sobie, że nasza szkoła – zamkiem Zawiszy Czarnego się stała, sala gimnastyczna – dziedzińcem zamczyska, zaproszeni goście – dworzanami, zuchy i harcerze – giermkami, zuchenki i harcerski – dworu damami
Ale brakowało nam kogoś jeszcze. Wraz z zuchami zawołaliśmy wspólnie:

Zawiszę Czarnego – Poznać Chcemy!
Zawiszę Czarnego – Naśladować Chcemy!
Zawiszę Czarnego – Pięknie Witamy!
I do Kręgu – Zapraszamy!

Wtem, zza drzwi wyszedł najważniejszy z rycerzy tego wieczoru. Był nim Zawisza Czarny. Usiadł na swym tronie i bacznie nas obserwował. Za Nim rozsiedli się Jego dworzanie. Gdy heroldowie opowiedzieli o średniowieczu, przyszedł czas na nas-harcerzy. Przedstawiliśmy zuchom informacje nie tylko o rycerstwie, ale także o powinnościach dam dworu. Między innymi dowiedziały się, jaki powinien być prawdziwy rycerz i kto mógł nim zostać, ale także, że honor dla rycerza to wartość najwyższa i lepiej było zginąć niż go splamić.

W końcu przyszedł czas na właściwy turniej. Ale zanim się on rozpoczął, musieliśmy złożyć ślubowanie, że będziemy wiernie przestrzegać zasad walki, przeciwników swoich szanować i umiejętności swoje godnie zaprezentować. Wtedy to Heroldowie podzielili nas na trzy drużyny i rozpoczęły się konkurencje.

Pierwszą z konkurencji było toczenie piłki mieczem. Jak wiadomo, każdy rycerz musi być zwinny, szybki oraz powinien dobrze władać swym orężem. Każdy z nas wziął do ręki miecz i miał za zadanie przeturlać piłkę slalomem, pomiędzy pachołkami. Nie było to łatwe, ale dla prawdziwego rycerza nie ma rzeczy niemożliwych! Szybko wzięliśmy się do roboty. Pomimo, że piłki zbaczały z kursu udało nam się je doturlać do mety.

Po króciutkim odpoczynku przyszła pora na dużo większy wysiłek fizyczny. Dostaliśmy, bowiem koce i naszym zadaniem było przeprawić się na nich „przez rzekę” i powrócić na miejsce startu. Wszyscy byli zaskoczeni tym zadaniem, ponieważ nie wiedzieliśmy, jak mamy się do tego zabrać. Ale w końcu jesteśmy harcerzami, a niedługo będziemy rycerzami! Pogłówkowaliśmy chwilę i rozpoczęliśmy konkurencję, pomagając oczywiście naszym młodszym braciom-zuchom, dla których to zadanie było ogromnym wyzwaniem. Położyliśmy się na kocach i odpychaliśmy się rękoma i nogami. Wyczerpani usiedliśmy na ławkach z nadzieją, że będziemy mogli chwilę odpocząć. Jednak czekało nas jeszcze wiele konkurencji do pokonania.

Kolejnym zadaniem była walka na miecze, które zostały wcześniej przygotowane z papieru. Wszystko wyglądałoby zwyczajnie, gdyby nie pewien szkopuł. Otóż musieliśmy się zmierzyć z przeciwnikiem na równoważni, w kaskach i goglach. Brać harcerska, która obserwowała pojedynek, miała niezły ubaw, bowiem nie każdemu od razu wychodziło jednoczesne utrzymanie równowagi i trzymanie ciężkiego miecza w ręku, a także poprawianie suwających się na oczy kasków. Ale nikt z nas się nie poddawał, walczyliśmy do końca. Gdy i to zadanie nasi heroldzi uznali za wykonane, otrzymaliśmy kolejne. Tym razem walczyliśmy ze smoczkiem. Kto chciał zdobyć tytuł najdzielniejszego rycerza, podjął się wysiłku wypicia całej butelki „Kubusia”. Przyszłych rycerzy wspierały w ich trudach dzielne zuchenki-przyszłe damy dworu.

No i na nasze szczęście nadeszła konkurencja, która wymagała od nas więcej myślenia, niż sprawności fizycznej. Były to kalambury. Jedna z drużyn przedstawiała przysłowie związane z rycerzami, a inna musiała je odgadnąć. Zawisza bacznie obserwował każdy nasz ruch oraz uważnie słuchał, co mówimy. Kiedy padła prawidłowa odpowiedź, lekko się uśmiechał. Konkurencja ta spodobała się szczególnie zuchom, które miały świetną zabawę. Oczywiście my również doskonale się bawiliśmy. Kolejna konkurencja, to rozwiązywanie krzyżówki i pajęczynek wyrazowych. Wykazaliśmy się wtedy swoją wiedzą na temat rycerstwa oraz historii Polski. Musieliśmy wiedzieć np:, jaka była poprzednia stolica Polski, co oprócz odwagi cechowało średniowiecznego rycerza, jakie były jego atrybuty, jaką pieśń śpiewali Polacy przed Bitwą po Grunwaldem i itp. Następnie dostaliśmy kartkę, na której porozmieszczane były litery, a naszym zadaniem było odgadnąć hasła. Wymagało od nas wiele myślenia i były nie lada wyzwaniem dla zuchów. Ale My, jako „starsi braci i starsze siostry” służyliśmy zuchom pomocom. Po kilku minutach hasła zostały odgadnięte.

W końcu nadeszła ta chwila! Pasowanie na Rycerza i Damę Dworu.
Heroldowie za zgodą dostojnego gościa, przeczytali nasze dobre uczynki i czyny. Wtedy to Zawisza Czarny wyczytywał nasze imiona, a my podchodziliśmy, odbieraliśmy od niego gratulacje i przechodziliśmy pasowanie. W tym momencie otrzymaliśmy, rycerze swój pierwszy miecz i hełm, a damy dworu otrzymały sztylet i piękny wianek. Od tego momentu obowiązuje Nas – Honorowy Kodeks Rycerski.
Nie obyło się też, bez okrzyków na cześć rycerzy:

Rycerzom! – CZEŚĆ!
Rycerzom! – CHWAŁA!
Oby takich więcej! – CAŁA POLSKA MIAŁA

Turniej był wspaniały, można powiedzieć wręcz doskonały. Tak się napracowaliśmy, że aż zgłodnieliśmy. Pamiętał i o tym Zawisza Czarny z Garbowa, i jak obyczaj stary każe, zaprosił Nas serdecznie w swe komnaty rycerskie, na rycersko-harcerskie ucztowanie. Po wykwintnej uczcie pożegnał Nas z należytym szacunkiem i udał się na spoczynek.
A My- Harcerze podziękowaliśmy Zuchom za przybycie okrzykiem:

W TURNIEJU RYCERSKIM ZUCHY UDZIAŁ BRAŁY
ZWYCIĘSTWA JE USKRZYDLAŁY, PORAŻKI WZMACNIAŁY

a Zuchy nie pozostały nam dłużne i odpowiedziały również okrzykiem:
POMOC IM NIEŚLI DZIELNI RYCERZE – HARCERZE
ZA WSPARCIE DZIEKUJEMY SZCZERZE.

pwd. Marzena Zakrzewska
dh. Jakub Kielak

Impreza dla całej szkolnej społeczności zorganizowana została dzięki dyrektor szkoły, pani Edycie Kuś i niezwykle prężnie działającej Radzie Rodziców. To właśnie jej członkowie zadbali o to, by cała społeczność lokalna z pompą pożegnała starą salę.

Przygotowania do ostatniej w tym budynku imprezy ruszyły pełną parą już kilka dni wcześniej. Dzieciaki z ogromną radością przygotowały dekorację, jakiej z pewnością pozazdrościć mogą im wszyscy inni uczniowie – za zgodą pani dyrektor ozdobili ściany kolorowym graffiti, czym stworzyli wyjątkowy i zupełnie niecodzienny wystrój.
Po wykonaniu tak imponującej dekoracji, wszyscy z niecierpliwością wyczekiwali piątkowego wieczoru, obmyślając już tylko własne kreacje na tę wyjątkową zabawę.

Jeszcze przed jej rozpoczęciem, a także w trakcie tanecznego szaleństwa, można było przejść drobną metamorfozę, z czego chętnie korzystały dziewczęta – te najmłodsze, ale i te trochę starsze. Profesjonalne fryzjerki, panie: Edyta Eisenmann i Hanna Karolewska, czarowały na głowach cuda – plotły warkoczyki, upinały kucyki, zwijały ślimaczki i koczki, natomiast olśniewające makijaże wieczorowe wykonywała chętnym damom kosmetyczka, pani Ewelina Fiedorowicz.
Kto zapomniał o błyszczących dodatkach do stroju, mógł dopasować sobie biżuterię przy stoisku z koralikami, a potem, już w pełnej krasie, można było błyszczeć na parkiecie przy gorących rytmach granych przez specjalnie na tę okazję zaproszonego DJ-a.

A na rozgrzanych do czerwoności deskach było tłoczno! Zaraz po występach finalistów wiosennego konkursu MASZ TALENT, którymi opiekowała się pani Monika Kamińska, roztańczyli się wszyscy – mali i więksi, młodsi i starsi, nauczyciele i rodzice. Cieszymy się, że także Ci, którzy zajęci byli obsługą stoisk, znaleźli czas i trochę energii, by choć na chwilę dołączyć do tanecznego korowodu.

Warto wspomnieć, że organizatorzy zadbali również o tych, którzy trafili na parkiet prosto z pracy. Dla zgłodniałych gości firma ABAKA, która na co dzień podaje obiady w stołówce szkolnej, przygotowała smaczne potrawy i ciasta, a dla najmłodszych łasuchów watę cukrową serwowali państwo: Magdalena Bulge i Michał Żołnierowicz.

Można było także spróbować swego szczęścia biorąc udział w loterii fantowej, która prowadzona była przez państwa Annę i Tomasza Kosełów oraz panie Katarzynę Poznańską i Wiktorię Kałużną oraz obejrzeć doświadczenia przygotowane i przeprowadzane przez uczniów klasy 4 a pod okiem nauczycielki przyrody, pani Aliny Zalewskiej.

Sala gimnastyczna przy Szkole Podstawowej w Nieporęcie w tym roku miałaby 30 lat. 14 października 1983 roku jej podwoje otwierała ówczesna dyrektor, pani Irena Wieczorek. Przez trzy dekady służyła mieszkańcom Nieporętu. W roku jubileuszu żegnamy ją z tym większym żalem, jednak cieszymy się, że już niebawem będziemy mogli z radością powitać jej następczynię. Obiecujemy, że powitamy ją równie wspaniałą zabawą! Do zobaczenia w nowej sali!

Iwona Kopka