Dwudziesty konkurs nie mógł obyć się bez chwili wspomnień i odwołania się do początków tych naszych szkolnych spotkań z poezją. Decyzję o zorganizowaniu pierwszego konkursu podjęła Rada Pedagogiczna w 1993 roku na wniosek nauczycielki języka polskiego p. Krystyny Andruk i ówczesnej dyrektor szkoły p. Marii Osińskiej-Paulinek, a w kolejnym roku po raz pierwszy zaprezentowali swoje talenty recytatorskie w ramach Białobrzeskiej Jesieni Poezji.
Od początku konkurs wzbudzał w uczestnikach niezwykłe emocje. Doceniając trud i wysiłek włożony w przygotowanie recytacji, do pracy w jury zapraszano nie nauczycieli, ale aktorów scen warszawskich. Dzięki temu uczniowie czuli się ważni, a ich występy oceniane były z pełnym profesjonalizmem. To niewątpliwie podnosiło rangę naszej szkolnej uroczystości, a jednocześnie sprawiało, że każdy z uczniów, który stawał na scenie musiał pokonać tremę, czasem nieśmiałość, żeby pokazać się z jak najlepszej strony.
I tak oto przez tych dwadzieścia lat konkurs stał się wydarzeniem wyjątkowym – w dobie telewizji i komputerów zwraca uwagę dzieci na słowo pisane, odkrywa przed nimi piękno poezji i rozwija ich wrażliwość artystyczną. Cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem, a uczniowie chętnie zgłaszają się do jego kolejnych edycji.
Co roku komisja odkrywa jakiś talent, kogoś wyjątkowego. Tak było i w tym roku. Do pracy w komisji konkursowej zaprosiliśmy: p. Andrzseja Grabaczyka – aktora Teatru Kwadrat, p. Romana Holza aktora Teatru Lalka, p. Henrykę Galas Dyrektor Gminnego Zespołu Oświaty i p. Katarzynę Zubek autorkę wierszy dla dzieci.
Uwagę jury zwrócił Staś Telejko – ma dopiero 6 lat, ale doskonale wyczuwa rytm i rym w wierszu. Podobnie Maciek Szefler, który zachwycił interpretacją wiersza „Hipopotam”. Niewątpliwymi perełkami z aktorskim zacięciem są Nadia i Lena Grobel. Dziewczynki z niezwykłą swobodą wczuwają się w swoje role, a ich recytacja to mały spektakl. Mają też umiejętność nawiązywania kontaktu z widzami. Świetnie poradził sobie również Kuba Dworak doskonale przekazując dialog pomiędzy żurawiem i czaplą. Jury doceniło też zaangażowanie, jakie w interpretację wiersza włożyła Wiktoria Pluta przyznając jej I miejsce. Niesamowitą energię ma na scenie Kuba Tomczyński. Mówiąc wiersz „Gaduły” jak zwykle dał z siebie wszystko. Również jego siostra Ola znakomicie wczuła się w swój wiersz naśladując głosem występujące w nim postacie. Starsi uczniowie pokusili się o trudniejszy repertuar, ale i tu jury udało się wyłonić zwycięzców: Karolinkę Sitnik, Lenę Grobel, Amelkę Strupiechowską i Alicję Piątkowską.
Konkurs zgromadził jak zawsze dużą liczbę fanów w postaci rodziców i przyjaciół szkoły. Gościliśmy także ks. Dariusza Skwarskiego, który wysłuchał z uwagą wszystkich recytacji, a na koniec pogratulował uczestnikom i podziękował za zaproszenie i możliwość kontaktu z poezją i pięknym językiem polskim w wykonaniu młodych artystów. Podsumowując spotkanie p. Roman Holz podkreślił, że każdy, kto wystąpił na scenie już jest zwycięzcą, bo wymaga to czasami pokonania samego siebie.
Konkurs zakończył się wręczeniem dyplomów i nagród oraz pamiątkowymi zdjęciami. Pani Dyrektor podziękowała wszystkim, którzy przyczynili się do tego, że XX Konkurs Recytatorski przebiegał sprawnie i bez zakłóceń – nauczycielom przygotowującym uczniów do recytacji, zaangażowanym w przygotowanie dekoracji i prowadzenie, dbających o zaplecze konkursu i o drobiazgi, bez których po prostu ten jubileusz nie mógłby sie odbyć.
Opracowanie: Monika Kotowoda
Zapraszamy do galerii zdjęć z przebiegu Konkursu na stronie szkoły http://spb.nieporet.pl
