3 maja, po mszy za Ojczyznę, rozpoczynającej się o godz. 12.00 w kościele Niepokalanego Poczęcia NMP w Nieporęcie, złożone zostaną kwiaty pod pomnikiem na Placu Wolności.
W maju uroczyście obchodzimy Dzień Flagi i rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 maja. Chętnie sięgamy wówczas po flagę biało-czerwoną, żeby wyrazić swój patriotyzm i podkreślić pamięć o doniosłych wydarzeniach z przeszłości Polski.
Flaga narodowa jest z nami we wszystkich ważnych chwilach. Patrzymy na nią ze wzruszeniem podczas uroczystych wydarzeń, żegnamy nią po raz ostatni wybitnych Polaków. Podczas sportowych rozgrywek jednoczy kibiców i jest wyrazem ich dumy i radości z osiągnięć zawodników. Pokochaliśmy flagę i nasze barwy narodowe oraz to, co symbolizują – naszą dumę i wolność.
Początki historii polskiej flagi sięgają, czasów gdy książęta polscy używali różnokolorowych chorągwi, będących prywatnymi symbolami. Biały orzeł na czerwonym tle widniał na sztandarach Królestwa Polskiego już w późnym średniowieczu. W swojej pierwotnej formie flaga narodowa pojawiła się na przełomie XIII i XIV wieku.
Biel w połączeniu z czerwienią zostały po raz pierwszy zaprezentowane w 1792 roku dla uczczenia pierwszej rocznicy Konstytucji 3 maja, gdy polskie patriotki przewiesiły przez swoje białe suknie czerwone wstęgi, a panowie nałożyli biało-czerwone szarfy. Biel symbolizowała „dobro i czystość dążeń narodu polskiego”, a czerwień „dostojność i majestat władców polskich”.
W 1831 roku Sejm Królestwa Polskiego uznał biel i czerwień za barwy narodowe. Biało-czerwone kokardy przypinali uczestnicy demonstracji patriotycznych i polskich zrywów niepodległościowych, żołnierze powstania styczniowego zakładali biało-czerwone opaski. Pierwszą masową demonstracją, w czasie której niesiono biało-czerwone flagi był pochód w Warszawie w 1916 r. z okazji 125 rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja.
1 sierpnia 1919 r. Sejm ustawodawczy uchwalił ustawę o godłach i barwach narodowych: Za barwy Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się kolory biały i czerwony, w podłużnych pasach, równoległych, z których górny – biały, dolny zaś – czerwony (art. 1 pkt. 3). Dwa lata później zdecydowano, że czerwień flagi będzie mieć kolor karmazynowy. Kilka lat potem kolor został zmieniony na jasnoczerwony – cynober. Z niewielkimi zmianami odcienia barwy taka flaga państwowa obowiązuje do dzisiaj. W ustawie z dnia 30 stycznia 1980 roku o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej art. 4.1. ma brzmienie: Barwami Rzeczypospolitej Polskiej są kolory biały i czerwony, ułożone w dwóch poziomych, równoległych pasach tej samej szerokości, z których górny jest koloru białego, a dolny koloru czerwonego.
Pamiętajmy, że biel oznacza czystość, lojalność, porządek i szlachetność, czerwień z kolei symbolizuje miłość, dzielność, żarliwość i poświęcenie. Takie znaczenie mają kolory polskiej flagi.
